***Sinat's accident***
Welcome to Sinat.diaryclub.com วันนี้อัพฯด้วยภาพค๊าบบบ ว่างนิดว่างหน่อย ก็นั่งทำ นั่งบรรยายทีละภาพ มีเวลายาว ๆ ก็จะได้มาแปะ ๆ เลยจ้า ขอขอบคุณทุกข้อความ และโทรศัพท์ทุกสายที่เป็นห่วงศิร์ณัฐ และให้กำลังใจแม่ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ บันทึกด้วยรัก...จากใจแม่... บันทึกวันที่ ๓ มิ.ย.๒๕๕๑ เวลา ๒๒.๐๐ น.- ๔ มิ.ย.๒๕๕๑ ๐๔.๔๐ น.
ขอขอบคุณทุกข้อความ และโทรศัพท์ทุกสายที่เป็นห่วงศิร์ณัฐ และให้กำลังใจแม่ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
บันทึกด้วยรัก...จากใจแม่...
บันทึกวันที่ ๓ มิ.ย.๒๕๕๑ เวลา ๒๒.๐๐ น.- ๔ มิ.ย.๒๕๕๑ ๐๔.๔๐ น.
มิน่าไม่เห็นน้องเลย โถๆๆๆๆๆๆๆ น่าสงสารจังเลยค่ะ จักรยานนี่คนไหนคนนั้นเลยนะคะ เป็นกันหมดค่ะ หลานออยโดนมาแล้วทุกคน ออยเลยมีตย.เลยระวังมากหน่อยค่ะ แต่หลังๆก็แอบชุ่ยบ้าง ไม่ใส่สายรัดขาบ้าง อ่านไดนี้ต้องไม่ประมาทแล้วล่ะค่ะ หายแล้วไม่เป็นไรแล้วนะครับสุดหล่อ Sat 21 Jun 2008 15:37 [47] หายไว ไว นะค๊าบบหนุ่มน้อยคนเก่งงง น้องพรีม่าช่างขีนช่างเขียนจังเลยค่ะ เก่งจัง... เป่าเพี้ยงง...หายเจ็บๆ Thu 19 Jun 2008 2:00 [46] P' Mam ka see u in Oct naka ^^ Wed 18 Jun 2008 0:54 [45] แวะมาป้วนเปี้ยนจ้า ตัวเล็กดีขึ้นแล้วนะพี่ เรื่องงาน ... เสียใจด้วยค่ะ ไม่กล้าเม้นมาก เพราะยังไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรน่ะค่ะ บะบายค่ะ ปมลล Tue 17 Jun 2008 11:21 [44] ไม่ได้แวะมาหาป้าแหม่มเลย ศิร์ณัฐเป็นไงบ้างแล้วค๊า ขอให้หายไวๆ นะคะ Tue 17 Jun 2008 5:35 [43] เห็นโทมัสขาไถแร้วก้อเสียดายค่ะ ปุกไม่มีเวลาไปส่งใบเสร็จ (ข้ออ้างน่ะค่ะ ลืมแอนด์ขี้เกียจมากกว่า) พี่แหม่มขา ยอมรับว่าโหลดดูได้แค่ครึ่งเดียวนะคะ อ่านถึงตอนก่อนไป รพ. ยังไงก้อขอให้น้องหายไว ๆนะคะ นี่ปุกก้อกำลังหาหมวกกันน็อค สลับศอกกะเข่าให้เดต้าน่ะค่ะ เพราะวันก่อนก้อเกือบไปหมือนกัน ซิ่งแข่งกะพรินเตอร์ซะ แม่หัวใจจะวายค่ะ คิดถึงนะคะ แซนต้า-เดต้า-พรินเตอร์ Mon 16 Jun 2008 21:41 [42] จิเห็นพี่แหม่มหายไปนาน คิดว่ายุ่งกับการดูแลศิร์ณัฐ จิถามนก ที่บ้านยุโรป ได้ความว่าพี่ชายลุงเล็กเสีย จิขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวลุงเล็กด้วยนะคะ การพลัดพรากเนี่ยมันเศร้าจริงๆนะคะ เสี่ยน้อยคงดีขึ้นแล้วนะคะพี่ ปลายปีเดี๋ยวพาเจเจไปสอนท่าพ๊อยท์ขาให้ศิร์ณัฐนะคะอิอิ(แดดดี๊เจเจไม่ปลื้มเท่าไหร่ บอกว่าลูกเหมือนกระเทย55555) คิดถึงพี่แหม่มและเด็กๆเสมอค่ะ Mon 16 Jun 2008 19:47 [41] ถ้าบอกไป พี่แหม่มจะอึ้งรึป่าว ว่าไม้หม่อนจะเป็นคนถามมดเองว่านิทานที่อ่านอยู่นี่ มันหน้าอะไร มาตั้งแต่เล็กๆ ที่ยังจำตัวเลขไม่ค่อยได้ มาถึงตอนนี้ เค้าจำได้หมด และสามารถเปิดหาให้มดถูกด้วยว่า ตอนที่มดถาม อยู่หน้าไหน โดยเฉพาะเรื่องหนูจี๊ด และนิทานภาษา E ทั้งหลาย มดไม่ค่อยอยากคิดเข้าข้างตัวเองว่าลูกเราจะ Genius หรืออะไร เลยแค่มองดูว่า เออ...ลูกเราเก่งเหมือนกันนิ พักผ่อนมากๆนะคะป้าจ๋า รักษาสุขภาพ หาอะไรกินบำรุงด้วยนะ รวมถึงบำรุงคนข้างๆด้วยจ้า ดีใจจังที่พี่แหม่มบอกว่า ของชำร่วยถูกใจแขก :) Mon 16 Jun 2008 13:06 [40] อ่านไปแล้วน้ำตาไหลเลย สงสารหนุ่มน้อยมากๆๆๆๆ ไม่ชอบเห็นเด็กเวลาเจ๊บเลย เป็นไปได้ขอเจ็บแทนเลย ป้าแหม่มก้เก่งนะคะ ควบคุมตัวเองอยู่ เป็นแหม่ม ขาอ่อนแขนอ่อนทำอะไรไม่ได้แล้วร้องไห้อย่างเดียวแน่ๆ คนเก่ง หายไวไวนะคะ โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมากนะคะ Sun 15 Jun 2008 23:45 [39] ยุ่งๆอยู่ใช่ไหมคะพี่แหม่ม รักษาสุขภาพด้วยนะคะ Sun 15 Jun 2008 10:27 [38] โอย ตกใจหมดเลย ดีนะคะที่น้องไม่เป็นอะไรมากแล้ว แต่แอบสงสัยเหมือนกันว่า ต้องผ่าด้วยเหรอ ผ่าอะไรหนะ ขอโทษที่พึ่งแวะมานะคะ เห็นว่าอัพนานแล้วด้วย ขอโทษอีกทีค่า คิดถึงค่า Sat 14 Jun 2008 21:25 [37] ว่าจะแวะมาทัก มาตาม แต่เห็นเม้นของมด คิดว่า มีเรื่องอะไรสักอย่างนะคะ ยังไง ไว้มาหาใหม่ค่ะ ไปล่ะค่ะ simplespace Fri 13 Jun 2008 9:57 [36] พี่แหม่มจ๋า มดฝากแสดงความเสียใจไปยังครอบครัวพ่อเล็กและคุณย่าด้วยนะคะ ช่วงนี้คงเหนื่อยมากๆ พักผ่อนเยอะนะคะป้า เป็นห่วงจ้ะ และที่สำคัญ...ขอบคุณมากๆ ที่ช่วยอุดหนุนสินค้าของหนูนะคะ Thu 12 Jun 2008 11:43 [35] เห็นรูปแล้วตกใจเลยค่ะ หายเจ็บไว ๆนะค๊าบ เวลาลูกเจ็บ พ่อและแม่เจ็บมากกว่าหลายร้อยเท่าเลยนะคะ อ่านเรื่อง รพ.แล้วแอบเว้งไปด้วยเลยค่ะ พี่น้องวาดรูปด้วยกันน่ารักมากค่ะ :) Wed 11 Jun 2008 12:15 [34] ป้าจ๋าป้า ทำไดได้น่ารักเชียว แล้วศิณัฐหายอ่ะยังคร้าบ ระวังหน่อยนะคร้าบตกใจแย่เลย 5555 จอมยุทธบ้าบอเอง Tue 10 Jun 2008 14:26 [33] มาอีกรอบค่ะ ป่านนี้หายแล้วน๊อ หายไปเลยอ่ะพี่แหม่ม คาดว่าคงจะยุ่ง ๆ อยู่แน่ ๆ เลย เลยไม่มีเวลาอัพได๋ฯ ไปล่ะค่ะ คิดถึงจ๊ะ Tue 10 Jun 2008 11:27 [32] ขอให้แผลหายไวๆ นะคะ นึกแล้วเจ็บจังเลยอะค่ะ...แงแง น้องพรีม่าก็น่ารักมาก อุตส่าห์ทำการ์ดไว้ให้น้องด้วย คิดถึงนะคะ Tue 10 Jun 2008 11:19 [31] โถๆๆ ศิร์ณัฐได้แผลมาเลย น่าสงสารจริงๆ ขอให้หายไวๆนะครับ คุณพ่อก็คงตกใจและเสียใจเหมือนกันค่ะ เหตุการณ์อย่างนี้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น เราเลยต้องเพิ่มความระวังให้มากขึ้นเนอะ เด็กเล็กๆ อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอเลย พรีม่าก็น่ารักมากๆ อุตส่าห์ทำการ์ดให้น้องด้วย^^ Tue 10 Jun 2008 10:31 [30] โถ สงสารน้องจัง น้องคงเจ็บมากๆ เดินก็ลำบากหน่อยนะคะ ขอให้หายไวๆนะคะ เพี้ยง พี่สาวก็น่ารักเชียว ทำคาร์ดให้น้องด้วย พี่แหม่มทำไดน่ารักจัง อยากทำบ้างแต่ไม่มีเวลาค่ะ เหนื่อยจัง อิอิ miss u and take care naka ^^ joob joob Mon 9 Jun 2008 10:58 [29] ศิร์ณัฐดีขึ้นหรือยังครับ เจเจมาเยี่ยมบัดดี้นะครับ Mon 9 Jun 2008 8:25 [28] ป้าแหม่มปอเองนั่งซ้อนข้างหน้ายังเคยเจ็บมาแล้วเลยค่ะ ทางที่ดีใส่รองเท้าหุ้มข้อเวลาเขานั่งจักรยานน่ะค่ะ เจ้าโอ้ก็พึงปั่นจักรยานเป็นปอไม่ได้ซื้อหมวกกันน็อคให้ลูก พอีมีลูกคนรู้จักเขาล้มหัวกระแทกแรงด้วยดีใส่หมวก(ยังนอนโรงพยาบาล2คืน )เป้นแม่ห่วงไปหมดทุกอย่างจริงๆ น้องนัฐเก่งน่ะค่ะ ที่ไม่แกะผ้าพันแผลออก เพราะของตัวเองจำได้ตอนเด็กถ้าใครมาพันอะไรนี้ต้องแกะออกค่ะ ครอบครัวป้าแหม่มลูกทั้งสองคนน่ารักมากเลย Mon 9 Jun 2008 1:59 [27] หนุ่มน้อยคนเก่ง หายไว ๆ นะคะ พี่พรีม่า น่ารักจังค่ะ มีหวีผม เขียนการ์ดให้น้องด้วย ภาพสองพี่น้องนั่งวาดรูปด้วยกัน น่ารัก อบอุ่น มากเลยค่ะ Sun 8 Jun 2008 12:08 [26] โถ น้องศิร์ณัฐ จะเจ็บไม๊เนี่ย ดูสิ ไม่น่าเชื่อนะคะ เพียงแวบเดียว จริงอย่างที่พี่แหม่มบอกนะคะว่า "อย่าประมาท" อุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้เสมอค่ะ ขอให้น้องหายเร็วๆนะคะ Fri 6 Jun 2008 22:15 [25] แถวบ้านป้าแหม่มดีจังเลยมีที่ให้ปั่นจักรยานเล่นด้วย ขาที่พันแผลนี้ใช่ไหมค่ะ ที่ป้าแหม่มบอกในบ้านยุโรปว่าต้องพาเสี่ยน้อยไปล้างแผลทุกวัน ป้าแหม่มค่าอารมณ์เดียวกันเลยค่ะ ถ้าลูกเจ็บแล้วโทนีไม่รีบนะลูกหมีจะโกธรมากๆ แต่กริณีพีเล็กต้องเข้าใจเนอะ เพราะถ้าไม่มีแว่นเดียวขับรถม่ายด้ายยย โห้เสี่ยน้อยเป็นเยอะเหมือนกันนะคะ โชคยังดีที่กระดูกไม่หัก พรีม่าเป็นดีเด็กมากๆเลยค่ะ รู้จักทำการด์รอน้อง ถึงจะงอแงน้อยใจที่ทุกคนเอาใจแต่น้อง แต่พอฟังเหตุผลแล้วพรีม่าก็เข้าใจ ลูกหมีนับถือป้าแหม่มมากๆเลยค่ะ ป้าแหม่มเลี้ยงลูกได้สุดยอดจริงๆ อันนี้ไม่ใช้แกล้งชมนะคะ แต่ชมจากใจจริงค่ะ อ่านไดป้าแหม่มจบลูกหมีตาลายเลย 555 หนีไปพักสายตาก่อนค่ะ Thu 5 Jun 2008 18:57 [24] ^^ สงสารน้องมากๆๆค่ะ ขอให้หายไวๆๆนะคะ.. เด็กๆเผลอไม่ได้นะคะ ต้องจับตาดูตลอด.. แต่จำได้ว่าตอนเด็กๆก็เคยเหมือนกันค่ะ ..อิอิ จริงๆเด็กทุกคนคงเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้หมด เป็นไปตามวัยนะคะ โอ๊ตจำได้ว่าหกล้ม เข่าเป็นแผลเกือบทุกเดือนเลยค่ะ.. ต้องระวังมากๆๆนะคะ.. สองพี่น้องเล่นกันน่ารักจริงๆเลย.. คิดถึงๆๆเสมอนะคะ.. Thu 5 Jun 2008 17:46 [23] สงสารศิร์ณัฐจังค่ะ รู้สึกว่าอุบัติเหตุแบบนี้เกิดกับเด็กๆ เยอะนะคะ หลานสาวตอนเล็กๆ ก็เป็นเหมือนกันเลย ต้องท่องเอาไว้จริงๆ ว่าอย่าประมาท อ่านแล้วหวาดเสียวค่ะ Thu 5 Jun 2008 16:07 [22] จะเม้นต์ตั้งแต่เมื่อวานนนี้แล้ว แต่ว่าไดล่มซะเนี่ย สวัสดีจ้าพี่แหม่ม อ่านเรื่องเสี่ยน้อยแล้วใจหายวาบเลย คงเดินไม่คล่องไปอีกหลายอาทิตย์เลยนะคะเนี่ย นึกถึงหัวใจแม่เวลาเกิดเรื่องเนี่ยเกือบร้องไห้แนะ แอบขำเจ้าตัวน้อยคุยกับพยาบาล อิอิ ไม่ไปล้างแผลแล้วเหรอ พี่แหม่มมีน้าหมีช่วยเนี่ยผ่อนเบาไปได้เยอะเลยนะคะ พรีม่าเก่งจริงๆสมเป็นพี่สาวคนโตเลยนะคะ โตแล้วไม่อ้อนแม่นะคะ คิดถึงนะคะ Thu 5 Jun 2008 15:28 [21] หายไว ไว น่ะคร๊าบบรูปหล่อเป็นกำลังใจให้แต่หนูเก่งมาก ๆ เลย ปุ๋มแม่บุ๊ค Thu 5 Jun 2008 15:01 [20] ลืมอีกเรื่องค่า พักนี้ไม่ค่อยมีเวลา ต้องค่อยๆกระดื๊บตามได อย่าเพิ่งน้อยใจนะคะ เน็ตที่บ้านก็เดี้ยง เช็คแล้วเค้าบอก card lan อาจเสีย (แต่เอามาใช้ทำงานนี่ ไม่เห็นเป็นอะไร) เลยลองเอาเครื่องสิงห์กลับไปต่อที่บ้านดู เครื่องสิงห์ก็เข้าไม่ได้ ทีนี้ได้ด่ามันได้ ว่าสาย true มันหล่ะที่มีปัญหา เวลาที่เค้าจะมาซ่อม มดก็มาทำงาน ต้องรอเสาร์ทิตย์แน่ะ เลยไม่ค่อยได้เยี่ยมไดเท่าไหร่ เพราะแว่บที่ออฟฟิศได้ไม่นานอ้ะค่ะ มีหลายเรื่องที่ดราฟท์เอาไว้ (เพราะเข้าเน็ตไม่ได้ เลยได้เขียนเรื่อง ทำรูปไปพลางๆ) แต่ความที่ยังแวะเวียนเยี่ยมไดได้ไม่หมด เลยไม่อยากอัพอ้ะค่ะ เกรงใจเพื่อนๆที่มาหา Thu 5 Jun 2008 11:49 [19] กลับไปอ่านหน้าแก๊งค์แฟนฉัน บ้านป้ามีจักรยานไว้ต้อนรับแขกเยอะดีจริงๆ เหมาะมากๆสำหรับรับแขกตัวน้อยๆจ้า แต่ทึ่งกับเจ้าตัวเล็กของป้า ที่ร่วมแก๊งค์แฟนฉัน ควบโทมัสคันเก่งไปกับเค้าได้สบายเฉิบ 555 แถมด้วยหน้าอันงดงามของหนู เอิ๊กส์ๆ....พูดไม่ออกเรยย ดีนะไม่ติดคราบขนมไส่ไส้ที่ปากมาด้วย มีหวัง....งามไม่เหลียวแลเลยเนี่ย ขอบคุณมากๆอีกครั้งนะคะพี่แหม่มที่ตั้งใจรอจนจะถึงวันเกิดนู๋ เป็นพี่สาวที่น่ารักมากๆจริงๆจ้า Thu 5 Jun 2008 11:37 [18] อ่านแล้วใจหาย ว่าเหม่งน้อยเป็นไรมากแค่ไหน แต่ยังยิ้มได้ ยังขี่จักรยานต่อได้ ก็คลายกังวลหน่อย ขวัญเอ๊ยขวัญมานะครับลูก มีไดหน้านึง ที่มีรูปมดปั่นจักรยานแล้วนะโมซ้อนท้าย มีคอมเม้นท์จากหลายๆคนเลยค่ะพี่แหม่ม ว่าให้ระวังขาน้องเข้าไปในล้อ ตอนนั้นก็จำมาตลอด พอมาเจอเข้ากะน้องศิร์ณัฐ เลยแบบหวาดมากๆเลยนะคะ พี่พรีม่าคงน้อยใจ แต่น่ารักมากๆที่เข้าใจ เป็นพี่สาวที่เยี่ยมมากเลยค้าบ ได้ไปโรงเรียนมั๊ยคะพี่แหม่ม เมื่อเช้าไปส่งสาย มดเลยได้ขึ้นไปบนห้อง แอบดูที่ตรงวางรองเท้า ยังไม่เห็นของศิร์ณัฐอ้ะค่ะ เมื่อวานก็ดูที่ตรงชื่อเซ็นต์ส่ง ไม่เห็นเหมือนกัน แต่ตอนรับ วีคนี้ป้าต๋าไปรับให้ พี่เค้าไปรับน้องเมฆจากเพลิน แล้วก็เลยมารับนะโม จะสลับกันไปรับคนละวีคอ้ะค่ะ ประหยัดน้ำมัน อิอ... เลยไม่ได้เจอป้าเลย คิดถุงจ้า..... อ้อ...อย่าเคืองพ่อเล็กเลยนะคะ คนกำลังคิดอยากพาลูกเที่ยว คงยังไม่ทันนึกถึงเรื่องอันตรายอ้ะ แค่นี้พ่อเล็กก็คงจำขึ้นใจแล้วเนอะ Thu 5 Jun 2008 11:25 [17] อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาจ๊ะ ขอให้กำลังใจแหม่มจ๊ะ อดทนนะคุณแม่คนเก่ง แล้วก็ขอให้น้องศิริณัฐ หายไวไวนะลูก Thu 5 Jun 2008 9:58 [16] หายไวๆนะคะ job Thu 5 Jun 2008 9:47 [15] หายเร็ว ๆ นะ หนุ่มน้อย กรณีนี้ คิดว่าศิร์ณัฐ ซ้อนท้ายคุณพ่อใช่มั้ยคะ เพราะตอนเปิ้ลเด็กๆ เคยกรณีแบบนี้ ซ้อนท้ายแล้วขาเข้าไปซี่ล้อ ตอนนั้นอยู่ป.4 จำได้แม่นเลย เพราะมี 2 อุบัติเหตุเกิดกับตัว พ่อต้องอุ้มส่งห้องเรียนน่ะ ป.4แล้วนะ เจ็บมากนะพี่แหม่ม ยิ่งศิร์ณัฐแผลเปิดด้วย ระยะนี้คงจะมีอ้อนกันบ้างล่ะเนอะ เรื่องถามบัตรเนี่ย เคยได้ยินมาเหมือนกัน ฉุกเฉินอย่างนี้ มันต้องรักษากันก่อน จะบัตร จะเบิก นี่ใครมานั่งคิดตอนนั้น อุ้มมาแบบนี้ ก็แสดงว่าเราจ่ายได้อยู่แล้ว ไม่ไหว แย่มาก พอเดาออกว่า รพ.อะไร ตรงนั้นก็มีที่เดียวอ่ะพี่ คาดว่าไม่น่าจะออกบางแคนะคะ หายเร็วๆนะครับ ไปละจ้ะ Thu 5 Jun 2008 8:51 [14] เข้ามาอ่านอีกที น้องหนูศิร์ณัฐเจ็บขาซะแล้วอ่ะ หายไว ๆ นะครับ จะได้เล่นกับพี่พรีม่ากับคุณพ่อคุณแม่นะครับ อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ บางครั้งขนาดเราระวังที่สุดแล้วก็ยังพลาดได้ แต่ไม่เป็ฯไร อดทน ๆ ๆ ๆ นะครับ Thu 5 Jun 2008 8:43 [13] ไม่ได้รีบมาเยี่ยมศริ์ณัฐ น้าจิขอโทษด้วยนะครับคนเก่ง สงสารหนุ่มน้อยจัง ไม่ว่าจะเป็นอุบัติเหตุ น้อยหรือใหญ่เราก็ไม่อยากให้มันเกิดนะคะ จิก็พยายามย้ำกับทั้งตัวเอง และพ่อของลูกให้มากๆอย่าประมาท แค่เสี้ยววินาทีอะไรก็เกิดขึ้นได้ แต่ถ้ามันสุดวิสัยก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ดูแผลคงจะไม่น่าดูนะคะหมอถึงกับบอกว่าให้ผ่าและต้องทำแผลทุกวันขนาดนี้ โอย...นึกเห็นภาพแล้วสงสารหนุ่มน้อยจังเลย หายไวๆนะครับลูก น้าหมี พี่พรีม่าก็น่ารักเสมอ ดูแลหลานและน้องได้ดีมากๆ หนุ่มน้อยกำลังใจเยอะๆแบบนี้หายไวๆแน่นอน ศิร์ณัฐพูดได้น่าเอ็นดูมากๆเลยค่ะพี่แหม่ม ยังงี้ใครๆก็หลงและทำให้ผู้ใหญ่ได้ยิ้มด้วยนะคะ อีกไม่นานก็ได้วิ่งปร๋อแล้วล่ะครับ เพราะหนุ่มน้อยเรามียาดี รับรองหายวันหายคืน คิดถึงมากๆเลยครับบบบ Wed 4 Jun 2008 23:42 [12] ตอนแรก็อ่านกำลังขำพี่กะน้อง ทะเลาะกัันเป็นกิจวัตรประจำวัน อ่านไปอ่านมาอ้าวไหงเป็นงี้อ่ะ อารมณ์สดุดเพราะหนุ่มศริณัฐ อ่านแล้วก็ตกใจไปด้วยตอนที่ข้อเท้ามีเลือดแล้วเจออะไรสีขาว น่ากลัวจัง เพราะว่าศริณัฐเด็กด้วย คงเจ็บมากเลย แล้วศริณัฐต้องผ่าตัดหรือเปล่าคะ ใช้เวลาตั้ง 3 อาทิตย์นานจังค่ะ เด็กๆ เป็นอะไรแค่ 1 หรือ 2 วันก็สงสารเค้าแล้ว แต่พี่พรีม่าน่ารักจัง เอาใจน้อง และก็ยังเข้าใจน้องว่าน้องเจ็บ Wed 4 Jun 2008 21:06 [11] พี่ชายอดทนมากเลยค่ะ ขอโทษอายอาย บ่อยเหมือนกัน ถ้าไปโดนแล้วทำให้เจ็บ แต่ถ้ายังไม่ขอโทษอายอาย แบบไม่ทันเห็นว่าโดน หรือโดนเบามาก อายอาย ก็จะทวงว่า "แม่จ๋า ขอโทษอายอาย หรือยังงงง" (พร้อมจีบปากเล็กน้อย) Wed 4 Jun 2008 19:02 [10] พี่แหม่ม.........นพเข้าไปอ่านไดร์ของพี่เรื่องเสี่ย อ่านแล้วเข้าใจตอนที่ความรู้สึกว่าทิ้งทุกอย่างและวิ่งออกมาเพราะเคยเจอเหตุกราณ์นี้ตอนนาโนเลือดกำดาวไหลนอลนอลตะโกนเรียกพ่อกะแม่ซะดังว่านาโนเลือดไหล เลยเข้าใจความรุสึกพี่แหม่ม ...ฝากจุ๊บหน้าผากปลอบขวัญเหม่งน้อยด้วยนะคะ นพ Wed 4 Jun 2008 16:56 [9] น่ากลัวมากๆเลยค่ะพี่แหม่ม อ่านไปก็ใจหายไปด้วย กลัวๆๆ ไม่เป็นอะไรมากก็ค่อยยังชั่วหน่อยนะคะ ขอให้หายไวๆนะครับน้องศิร์ณัฐ ต่อไปต้องจำไว้เหมือนกันว่าไม่ให้เอมี่ซ้อนท้ายจักรยาน อันตรายสำหรับเด็กเล็กนะคะ ป.ล. มีโอกาสได้เจอกันแน่ค่ะพี่แหม่ม ^^ Wed 4 Jun 2008 16:07 [8] อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึก ตอนที่พาลูกไปโรพยาบาลเหมือนกัน เพราะเคยมีประสบการณ์เหมือนกันจ้า อะไร ๆ มันก็ช้าไปหมด แต่เราต้องทำใจเย็น ไม่บู่มบ่าม เพราะเดี๋ยวลูกจะใจเสียไปด้วย แต่จริง ๆ แล้วใจเราเหลือนิดเดียวเนอะ ให้น้องศิร์ณัฐหายไว ๆ นะคร้าบ กลับมาซน ไว ๆ น๊า พี่พรีม่า ตอนนี้ก็เอาใจน้องหน่อยนะคะ สงสารน้อง น้องเจ็บขานะคะ พี่พรีม่าเป็นพี่สาวที่น่ารักอยู่แล้วเนอะ Wed 4 Jun 2008 14:52 [7] อ่านแล้วซึ้ง น้ำตาจะไหลเลยค่ะ ไม่รู้จะเม้นท์อะไรเลย ขอให้แผลศิร์ณัฐหายเร็ว ๆ นะคะ ฝากชมพี่พรีม่าด้วยค่ะ ว่าน่ารักมาก ๆ ที่ทำการ์ดไว้ให้น้อง น้าพู่อ่านแล้วปลื้มค่ะ ชบาแก้ว คนไม่มีไดฯ Wed 4 Jun 2008 14:10 [6] โอ๊ววววววไม่น่าเชื่อแฝดมีจิง ป้าแหม่มป้องตอนอายุเท่าศิร์ณัฐ์เนี่ยโดนจักรยานเหมือนกันที่เดียวกันแต่คนละข้างป่าวหว่าหารูปดูก่อง...อาการเดียวกันเลยคือขาเข้าไปในซี่ล้อแล้วนู๋กะป้าก็เหมือนกันคือตกใจนึกว่ากระดูกโผล่โมโฟดหะวฟาดหางเป๊ะๆๆ... มันทำอะไรไม่ถูกอะเนอะ.... งัยก็หายเร็วๆน๊าหนุ่มน้อย รูสึกระยะหลังๆนี่พี่พรีม่าดูเป้นพี่สาวที่แสนดีและเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมั่กๆเลย ดีจังน๊าช่วยผ่อนแรงแม่ไปเยอะ(หรือปล่าวอุอุอุอุ) แม่ป้อง Wed 4 Jun 2008 11:38 [5] อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอค่ะ ไม่เป็นไรมากก็ดีแล้วนะคะคนเก่ง หายเร็วๆนะจ๊ะ คิดถึงค่ะพี่แหม่ม Wed 4 Jun 2008 11:01 [4] ตอนที่ขาเข้าไปที่ซี่ล้อเนี่ย น่ากลัวจังค่ะป้าแหม่ม ขอให้ศิร์ณัฐหายไว ๆ นะครับ พี่พรีม่าน่ารักมากเลยค่ะ ทำการ์ดให้น้องด้วย Wed 4 Jun 2008 8:48 [3] เห็นชื่อไดฯ ตกใจอยู่เหมือนกันค่ะ...ว่าเหม่งน้อยเป็นอะไร !!! อุบัติเหตุ เกิดขึ้นได้ตลอดเลยนะคะ เผลอนิดเดียว หนูเลยได้แผลเลย เพี้ยง ๆ น้องเหม่งคนเก่ง หายเร็ว ๆ นะค้าบบบบบ อ่านตรงที่หนูไปทำแผล แล้วยิ้มตามไปด้วยเลยค่ะ ช่างเจื้อยแจ้วมาก ๆ น่ารักครับ ^^ แต่ก็อดขำไม่ได้ ที่หนูร้องออกมาตอนทำแผล แล้วบอกว่า ไม่มาแล้วนะ ^^ เห็นพี่แหม่มเอาอะไรมาให้น้องเหม่งวางขาด้วย ดีจังเลยค่ะ นึกถึงตอนที่จอยข้อเท้าพลิกตอนเล่นแบตเหมือนกัน เดี้ยง...เดินไม่ได้ตั้งหลายวัน เท้าบวมเป่งเลยค่ะ ตอนนั้นจอยก็พยายามเอาอะไรมาหนุนเท้าเหมือนกัน ตอนนั่ง ๆ นอน ๆ ดูทีวี ก็พยายามยกเท้าให้สูง มันจะไม่ค่อยปวดอ่ะค่ะ น้องเหม่งหายเร็ว ๆ นะค้าบบบบ...เป็นห่วงมาก ๆ เลย ^^ จุ๊บ จ๊วบบบบ Wed 4 Jun 2008 7:44 [2] สวัสดีค่ะ เพิ่งเข้ามาอ่าน น้องก็เจ็บพอดี หายไว ๆ นะคับ คนเก่ง Wed 4 Jun 2008 5:33 [1]
<< August >>
S
M
T
W
F
27
28
29
30
31
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
<< 2008>>
***Sinat's accident*** 
