วันเสาร์ที่ ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๕๑
วันนี้ช่วงเช้า แม่ไปงานปฐมนิเทศน์ที่โรงเรียนพรีม่า เจอไตเติ้ลมากับน้าสา ก็นั่งฟังคุณครูบรรยายอะไรต่าง ๆ ไป
จบการบรรยายหลักสูตรเอย อะไรเอย โดยที่ทางโรงเรียน มีแจกผลการดำเนินงาน ประจำปีการศึกษา๒๕๕๐
ให้กับผู้ปกครอง แล้วก็ต่อด้วยการบรรยายของพญ.วรีรัตน์ ยมจินดา ซึ่งท่านเป็นกุมารแพทย์
ในหัวข้อเรื่อง "เลี้ยงลูกอย่างไรในภาวะสังคมปัจจุบัน" ซึ่งเป็นการบรรยายที่น่างสนใจ
แต่บรรยากาศรอบ ๆ ห้องประชุม (ใต้ถุนอาคารเรียน) ไม่เอื้ออำนวยให้ผู้เข้าร่วมประชุมได้ฟังอย่างตั้งใจ
ทุกครั้งที่มีการประชุมผู้ปกครอง หรือสัมนาอะไร...ทางโรงเรียนจะมีแจกแบบสอบถาม หรือแบบประเมินผลฯ
ให้ผู้ร่วมประชุม....เพื่อรับฟังความคิดเห็นและนำไปปรับปรุงในคราวต่อไป(ตรงนี้ชื่นชมว่าโรงเรียนเปิดโอกาส)
รอบนี้แม่ก็คอมเม้นท์ไปเพียบ หลัก ๆ ก็เรื่องจัดสถานที่...กับเรื่องที่ว่าควรปฐมนิเทศน์แบบแบ่งชั้นนักเรียน
ไม่ใช่ตั้งแต่เนอสเซอรี่ยันมัธยมปลาย...พร้อมกันวันเดียว....เนื้อหาเยอะเกินไป ครอบคลุมทุกชั้นจริง
แต่ทำให้ผู้ปกครองที่ลูกหลานไม่ได้อยู่ชั้นนั้น ๆ ไม่สนใจ และพากันคุย หุหุ...

ตอนท้าย ๆ ก่อนคุณหมอบรรยายจบ แม่แว๊บออกมาจ่ายตังค์ค่าเทอม ซื้อหนังสือ กับชุดพละให้พรีม่า
งานนี้กระเป๋าเบาเลย อิอิ เมียง ๆ มอง ๆ ชุดนักเรียนด้วย เพราะเค้าใช้ผ้าแบบใหม่ตัด....แม่ว่าสวยกว่าแบบเดิม
น้าสาบอกว่า ใช้อีกปีเดียวไม่ต้องซื้อก็ได้ แต่แม่ก็ตั้งใจว่าจะซื้อเพิ่มให้พรีม่าอีกชุดจะได้ใส่พอดีวัน
คือชุดนักเรียนสี่ชุดสี่วัน กับชุดพละหนึ่งชุดหนึ่งวัน...รายการหนังสือยาวเหยียด...เกือบสามสิบเล่ม...
เป็นหนังสือเรียนและแบบฝึกหัดสำหรับทั้งปีของอนุบาลสาม....แต่เด็กนักเรียนชั้นอนุบาล
ไม่ต้องแบกหนังสือไปเรียนให้หนัก คุณครูจะให้เอาไปเก็บไว้ที่โรงเรียนตั้งแต่ตอนเริ่มเปิดเทอม...
ปลายภาคก็ให้เอากลับมาทบทวนก่อนสอบ (แต่ระยะเวลาที่คืนมานี่มันกระชั้นชิดมากเลยค่ะ อ่านไม่ทันหรอกจ้า)
เทอมที่แล้ว น้าสาใช้วิธีขอยืมหนังสือมาจากโรงเรียนแล้วเอาแบบฝึกหัดไปก๊อปปี้ เพื่อจะได้ติวไตเติ้ลก่อนสอบ
วันนี้แม่ได้เจอหนุ่ม ๆ เพื่อนร่วมห้องของพรีม่าที่ได้ยินชื่อบ่อยๆ แต่ยังไม่เจอตัวกัน..คือน้องลักษณ์ กับ น้องยะขิ่น(เพื่อนใหม่)

กลับจากประชุมที่โรงเรียนพรีม่าก็ซื้อติ่มซำมากินกัน แม่ลูกน้าหลาน...(วันนี้น้าหมีอยู่ดูหลานลิงทั้งสองให้จ้า)
ศิร์ณัฐหลับไปได้ชั่วโมงนึงก่อนแม่จะกลับ เลยไม่ยอมนอน แม่เอาพรีม่าเข้านอนกลางวันแล้วออกมา
เล่นกับศิร์ณัฐต่อ...วันนี้ศิร์ณัฐยอมหัดปั่นจักรยาน แต่ก็ยังไม่ได้ปั่นเต็มรูปแบบ
น้าหมีบริการเต็มที่ ยกจักรยานมาให้หลานหัดถีบหน้าบ้านเลย
ศิร์ณัฐเริ่มไถ ๆ ไปได้นิดหน่อย แม่ละกลัวหลุดเฟรมตกกระไดมากเลย อิอิ
แต่ก็ดีใจที่ศิร์ณัฐรู้สึกอยากจะหัดปั่นขึ้นมาบ้าง จากทุกทีไถแต่เจ้าโทมัสไปวัน ๆ

ตอนเย็น เรามีนัดกับครอบครัวน้าอุ๊ ที่มาอยู่เมืองไทยรอบนี้ประมาณเดือนนึง...
แหะ ๆ แต่ด้วยความยุ่งของทั้งสองฝ่าย เลยไม่ได้เจอกันเลยจ้า
นัดวันนี้พลาดไม่ได้แล้ว เพราะเหลือเวลาอีกสองวันน้าอุ๊ก็จะกลับฝรั่งเศสแล้ว

วันนี้ พรีม่าน่ารักอีกแล้ว ตื่นมาก็ทำการ์ดอวยพรให้คุณตาน้องลอร์....แม่บอกพรีม่าว่า
เราจะไปทานข้าวเย็นกับน้าอุ๊ และน้องลอร์ และไปเยี่ยมคุณตาด้วยค่ะ พรีม่าถามว่าคุณตาเป็นอะไร
แม่บอกว่าคุณตาไม่สบายค่ะ....พรีม่าเลยวาดรูปหัวใจเยอะ ๆ แล้วเขียนข้อความข้างในว่า "ขอให้คุณตาหายไวๆนะคะ"
โดยให้แม่ช่วยสะกดคำให้ แม่ถามว่าทำไมวาดรูปหัวใจเยอะแยะคะ พรีม่าบอกว่า ก็เป็นกำลังใจให้คุณตาไงแม่
อิอิ...แม่ฟังแล้วชื่นใจ...เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปเก็บไว้..

แม่ให้คะแนนพรีม่าเรื่องทำการ์ดนี่เต็มสิบเลย
ไม่ใช่เพราะลูกวาดสวย แต่เพราะลูกมีคอนเซ็ปต์ในการทำ การ์ดทุกใบที่พรีม่าทำ..
แม่ลองถามเหตุผลเกือบทุกครั้งว่าทำไมวาดเป็นรูปนี้...และทั้งเหตุผลและภาพที่วาดออกมาของพรีม่า
ก็จะเหมาะกับผู้รับเกือบทุกครั้ง เหมือนบังเอิญ เพราะบางครั้งพรีม่าก็ยังไม่รู้จักคนที่จะได้รับการ์ดด้วยซ้ำ

แม่หาของติดไม้ติดมือไปฝากสาวน้อยและคุณตาได้นิดหน่อย ในเวลาอันจำกัด
ตอนเราไปถึง คุณตากับคุณยายกลับจากโรงพยาบาลพอดี....
ได้รับการ์ดจากพรีม่า แม่เห็นเลยว่าคุณตาดีใจ คุณตาบอกพรีม่าว่า คุณตาจะหายไวๆอย่างที่พรีม่าเขียนนะคะ
มาคราวนี้ เราได้เจอครอบครัวน้าอุ๊พร้อมหน้า เพราะน้าอองเดรบินตามน้าอุ๊กับน้องลอร์มาด้วย
น้องลอร์น่ารักมาก ๆ โตขึ้นมาก ด้านต่างๆ (แต่ตัวยังไม่โตขึ้นเท่าไหร่นะคะแม่อุ๊ คิก ๆ )
ศิร์ณัฐเข้าไปคุยกับน้าอองเดร แต่น้าอองเดรฟังหนูพูดไม่รู้เรื่อง 555

น้าอุ๊ไปหาลูกโป่งมาช่วยกันเป่า...ให้เด็ก ๆ เล่นกัน....เป็นที่สนุกสนานมาก
ศิร์ณัฐทำแตกไปซะหลายใบ อิอิ
ฝ่ายเล่น

ในรูปล่างจะเห็นว่าวันนี้มีพี่โตขึ้นมาหน่อย ที่เป็นเพื่อนเล่นน้องลอร์อยู่(ขอโทษจ้าป้าจำชื่อหนูไม่ได้)
มาช่วยกันเป่าลูกโป่งให้น้องด้วย หนูน่ารักมากเลยจ้า
ฝ่ายสนับสนุน

นอกจากนี้บ้านน้าอุ๊ก็มีของเล่นชิ้นใหม่มาเพิ่ม น้าอุ๊เล่าประวัติแล้วว่าได้มายังไง(แต่แม่ลืม อิอิ)
เด็ก ๆ เล่นชิงช้ากันสนุกสนาน เพราะชิงช้าเตี้ย ๆ แเลยไม่ละแข็งแรง เลยไม่น่าห่วงเรื่องอันตราย


น้องลอร์โปรฯมาก ๆ มีการโชว์ยืนโล้ชิงช้าด้วย ทำให้ทั้งศิร์ณัฐและพรีม่าอยากทำตามบ้าง อิอิ


เด็กเล่นกันเหนื่อยแล้ว น้าอุ๊หาปีโป้มาเสริฟ....เป็นที่ถูกใจโดยเฉพาะศิร์ณัฐ นั่งกับที่ไม่ไปไหนเลย อิอิ
น้าอุ๊ สาธิตท่าโยคะ 55 มีนั่งพับขาด้วย เอิ๊ก ๆ แม่ทำตามติดพุงอ่ะ 55
น้องลอร์ขอให้แม่เป็นม้า ฮี้....กับ...กับ ...บ้าง

ก่อนหน้านั้นเราก็เติมพลังกันไปด้วยกล้วยตากใช้ตู้พลังงานแสงอาทิตย์ของคุณยาย...อร่อยมาก ๆ

ป้าแหม่มเล่น ฮิบ ๆ ฮูเร...กับน้องลอร์ พี่พรีม่าอยากให้แม่ทำบ้าง...แม่โยนไม่ไหวอ่ะลูกเอ๊ย...
ดูซิตัวจะยาวเท่าแม่อยู่แล้ว

วันนี้น้องลอร์ร่าเริง น่ารักมาก ๆ ...ไม่มีงอแงเลยจ้า สาวน้อยของป้า

เริ่มมืดเราเลยไปหาข้าวทานกัน....ร้านเดิมที่เราเคยไปทานกันปีที่แล้ว ร้านอยู่หน้าโรงเรียนศิร์ณัฐเลย
"Cafe Casta"

สั่งอาหารกันแล้ว ได้อาหารมาก็หม่ำ ๆกัน ด้วยความอร่อย

ตบท้ายด้วยเค้ก และชาของผู้ใหญ่ ไอศครีมของเด็ก

แม่ไม่ค่อยได้ถ่ายรูป เพราะรู้ว่าภาพจะไม่ค่อยชัด เพราะไม่ได้ใช้แฟลช และมัวแต่คอยจับศิร์ณัฐ ซึ่งวันนี้มาแนวป่วน
ป่วนเดินไปมาไม่พอ ยังพักเบรคโฆษณาเข้าห้องน้ำอีก อิอิ
แค่นั้นยังไม่พอเข้าห้องน้ำไปแล้วรอบนึง....นั่งกินไปสักพัก ไม่ยอมนั่งเก้าอี้หม่ำเค้กหม่ำไอติม
ขอลงข้างล่างเสร็จแล้วไปยืนแอบอึ้ง ๆ อยู่ 55 แม่ว่างานนี้ชัวร์แน่ เลยพาเข้าห้องน้ำอีกรอบ
แต่ช้าไปแล้วครับท่าน 555 งานนี้เลยเลอะกางเกง เพราะว่า รอบแรกแม่ถอดแพมเพิร์สทิ้งไปซะแล้ว...
เห็นว่าเป็นเวลาที่ใกล้จะกลับกัน ไม่คิดว่าศิร์ณัฐจะมีทิ้งทวนอีก เฮ้ออ....

ก่อนกลับบรรดาแขกในร้านเลยได้เห็นภาพนี้ค๊าบบบ อิอิ โป๊แล้วยังมีหน้ามาเล่นประตูอีกนะ หุหุ...
งานนี้เพราะนอนกลางวันไปไม่เต็มอิ่ม แถมวิ่งเล่นซะแบตหมด เลยเกิดอาการป่วน ให้แม่ปริ๊ดเล่น


บันทึกด้วยรัก...จากใจแม่...
บันทึกวันที่ ๒๘ พ.ค.๒๕๕๑ เวลา ๐๔.๐๐ น.-๐๗.๒๐ น.
ขอบคุณทุก ๆ คอมเม้นท์จากเพื่อน ๆและขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามานะคะ
ระยะนี้ห่างเหินไดอารี่(อีกแล้ว) อาจจะไม่ค่อยได้แวะไปหาเพื่อนๆ ขอโทษด้วยนะคะ
มีภาระกิจหลายอย่างเพิ่มขึ้นค่ะ...ถ้ามีเวลาและโอกาส จะรีบแวะเวียนไปหานะคะ