
กระจองงอง กระจองแงง เจ้าข้าเอ๊ยยยยย
ขอตีฆ้องร้องป่าว ประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน....
ว่าดิช้านนนได้อัพไดฯ แล้วจ้าข้า..
คิก ๆ ...แม่ไม่ได้อัพไดฯนานจนท่าจะเพี้ยนไปซะแร้ววววว

ไม่พูดพล่ามทำเพลง....อัพฯกันเลย..เรื่องของเดือนที่แล้ว ก็แล้วกันไป...
เอ๊ย ไม่ใช่จ้า เดี๋ยวแม่ค่อยอัพฯตามหลังนะคะ เพระว่าตอนนี้...
ไม่มีภาพเลยจ้า เนื่องจากตัวหน้าจอคอมพิวเตอร์เราเจ๊งจ้า
แม่ต้องส่งซ่อมเข้าศูนย์ประมาณ อาทิตย์นึงถึงจะเสร็จ
ตอนนี้เลยเอาเหตุการณ์เดือนปัจจุบัน ไม่ต้องย้อนอดีตกันมากเนอะ

วันอังคารที่ ๖ พฤษภาคม ๒๕๕๑
น้าแอนส่งเสียงมาจากเกาะช้างว่าจะเข้ากรุงฯ เอารถมาเข้าศูนย์
ก่อนที่น้าแอนจะต้องไปอิตาลี สองเดือนเต็ม
น้าแอนบอกว่า เอาผลไม้จากสวนน้าแอนที่เกาะช้างมาฝาก พร้อมกับ
เสื้อผ้าเด็กๆ ที่ลืมทิ้งกันไว้คราวที่เราไปพักที่รีสอร์ทน้าแอน
เพราะฉะนั้น มาเจอกันซะดี ๆ 555

แม่สองจิตสองใจเอาไงดี..เข้าเมืองด้วย..กระเตงลูกสองด้วย
แถมไม่มีผู้ช่วยงานบ้าน....สุดท้ายตัดสินใจเอาไงเอากัน
รีบทำงานบ้านช่วงเช้า...ให้เด็ก ๆ ทำกิจกรรมกันนิดหน่อย
ศิร์ณัฐ ฉีกภาพ มาแปะ ...ทำได้นิดหน่อยก็ไม่สนใจแล้ว
เล่นรถต่อ...พี่พรีม่าเลยมาทำต่อเอง


กลางวันรีบเอาเด็ก ๆ นอน
จะได้ไม่งอแงง่วงนอนตอนเย็น....แม่โทร.เช็คน้าแอนเป็นระยะ
โอเคน้าแอนถึงบ่ายแก่ๆ แม่จัดแจงเก็บกวาดบ้านเรียบร้อย...
เด็ก ๆ ก็เตรียมตัวกันเองอย่างดี เพราะความอยากออกไปเที่ยวกัน
พี่น้องสะพายเป้กันคนละใบของพรีม่าในเป้ประกอบด้วย...
นม น้ำ และหวี 555 เป้ช้างของศิร์ณัฐ ใส่นมไปอย่างเดียว
ล
และแล้วก็ได้รับข่าวดีในรอบเดือนนี้เลย
หุหุ...พี่นกโทร.มาบอกว่ามาถึงแล้ว แต่จะแวะไปเอาของที่บ้านญาต
วุ้ย ญาตเยอะแฮะ...อ่ะ ๆ ไหน ๆ ก็มาแระ แม่ก็เลยรอ....
รอ...ร้อ...รอ....จนจะห้าโมงเย็น เธอก็ยังไม่เสด็จมา
ทั้งที่ตอนโทร.มารอบแรก แม่ก็บอกแล้วว่าจะออกไปข้างนอกประมาณ สี่โมง
สุดท้ายเธอโทร.มาตอนแม่จะออกไปพอดี
แม่เลยต้องวุ่นวายจัดการเรื่องกุญแจบ้านอีกรอบ
แล้วแม่ก็ขับรถพาลูก ๆ ออกไปตามนัดน้าแอนกันสามคนแม่ลูก
โชคดีวันนี้รถไม่ค่อยติด...แม่เลือกเส้นทางได้ถูกต้อง...

จากบ้านเราถึงเซ็นทรัลเวิลด์ ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง
นับว่าเร็วในช่วงเย็นของวันธรรมดาแบบนี้

ระหว่างเดินไปที่ร้านอาหารที่นัดหมาย เราก็ผ่านตรงนี้...
พรีม่าสนใจ แต่เลยเวลาที่เค้าจัดกิจกรรมไปแล้ว...เลยได้แต่ถ่ายรูปหน้าซุ้ม อิอิ


น้าแอนกับเรามาถึงเวลาใกล้เคียงกัน แต่น้าแอนแวะไปที่เคาน์เตอร์เสื้อผ้าเด็ก
เบบี้เชลเตอร์ (ที่น้องทิกิ เป็นนางแบบตัวน้อยอยู่ด้วย)
เด็ก ๆ บ้านเราเลยถือโอกาสไปเล่นของเล่นที่อยู่ติดกับร้านอาหาร
รอเวลา และรอน้าแอนมาตัดสินใจอีกทีว่าจะทานร้านนี้หรือเปล่า
ร้านซิลวาเนียน...(Sylvanian)ชั้น ๖ เซ็นทรัลเวิลด์ คือจุดนัดหมาย...



ตอนเจอกัน...พรีม่าก็รีบเอาของขวัญ(ล่วงหน้า) ให้น้องทิกิ
(เพราะตอนวันเกิดจริงของน้อง...น้องอยู่ที่อิตาลีแล้ว)
ตอนส่งกล่องให้ก็มีบอกคิวน้องว่า ให้มองกล้อง ให้แม่ถ่ายรูปก่อน
น้าแอนเดรียคุณพ่อน้องทิกิถึงกับหัวเราะเลย...(อิอิ ลูกแม่จริงๆ เลยลูก)

จะหม่ำไรกันดีน้อ อิอิ

ได้อาหารง่าย ๆ อร่อยใช้ได้ มาไม่กี่อย่าง
ซุปเห็ด..ซุปฟักทอง..เบอร์เกอร์...พิซซ่า...มักกะโรนี...ยำสลัดทูน่า

น้าเปิ้ลเลิกงานจากแถวสีลม...ตามมาสมทบ...

เด็ก ๆ หม่ำเสร็จลุยเล่นกันต่อ...เด็ก ๆ เล่นกันสนุกสนานมาก ๆ
(เป็นคำตอบว่าทำไม ร้านนี้ถึงยอดฮิตในหมู่ครอบครัว อิอิ)

วันนี้เราได้มาเจอน้าอ้อมและครอบครัว...
น้าอ้อมเป็นดาราที่มีชื่อเสียงคนนึง...ตอนเจอหน้าเธอ เธอก็ยิ้มหวานให้
ไม่ถือตัวเลย...แม่ก็เขิน ๆ ไม่กล้าคุยมาก เกรงจะรบกวนความเป็นส่วนตัวของเธอ
แต่เด็ก ๆ ก็เริ่มเล่นกันเอง แบบไม่ต้องมีใครแนะนำตัวกัน

พรีม่าเล่นกับน้องแซมมี่ที่อายุเท่ากัน (แต่แซมมี่ตัวโตกว่าเยอะเลย อิอิ)
ส่วนน้องวินนี่ คนเล็กที่เพิ่งขวบเดียวก็คลานไปมา ปีนขึ้นลงบ่อบอล
หัดเดินไปด้วย ร่าเริง น่ารักมากๆ


ได้แชะ ภาพคู่กับน้าอ้อมด้วย
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพวันนี้นะคะน้องอ้อม

ช่วงน้าอ้อมแว๊บไปคุยงาน แม่ก็เป็นพี่เลี้ยงเด็กชั่วคราว อิอิ

ก่อนกลับก็เป็นรายการแกะกล่องของขวัญกันจ้า
น้องทิกิถูกใจรองเท้าที่สุดขอใส่เลย

สามสาวที่เจอกันวันนี้จ้า
น้าแอน...แม่..น้าเปิ้ล

แม่แกล้งบอกพรีม่าต่อหน้า น้าแอนกะน้าแอนเดรียว่า ...
แม่ลืมไปแล้วว่าจอดรถชั้นไหน พรีม่าจำได้หรือเปล่า
พรีม่าบอก "ก็ชั้น บีสองไงแม่ ลืมได้งัยเนี่ย"
อ้าว...ก็ลืมได้สิคะคุณลูก แม่แก่แล้วนา.... คิก ๆ
น้าแอนเดรียถามว่า จอดบีสองจริงหรือเปล่า แม่บอกว่าจริง
น้าแอนบอกว่าตอนทิกิอายุเท่าพรีม่าจะลองถามดู อิอิ
แม่บันทึกเรื่องนี้ไว้ให้ลูก ให้ลูกได้รู้ว่า ตอนหนูอายุ ห้าขวบ..
หนูรู้จักที่จะหัดสังเกตสิ่งรอบข้าง รอบตัว...และเป็นข้อมูลที่จำเป็น
และเป็นประโยชน์จ้า หลาย ๆ ครั้งที่แม่ ไม่ได้บันทึกไว้ให้
อาจเป็นเพราะแม่ลืม เพราะไม่ได้บันทึกไว้ในวันนั้นๆ ที่เกิดเหตุการณ์ขึ้น
แต่แม่ก็ภูมิใจทุกครั้ง ที่ได้เห็น ได้ยินว่าลูกรู้จักสังเกต สิ่งต่างรอบตัว
เพราะมันจะเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์กับหนูต่อไปในอนาคตนะจ๊ะ
เด็ก ๆ เข้าไปป่วนในร้านเสื้อผ้ากันก่อนแยกย้ายกันกลับ

พรีม่าบอกว่าวันหลังมาที่นี่อีกนะแม่...สถานที่เค้าสวยดี...
555 แม่ฟังสำนวนพรีม่าแล้วก็ขำ...รสนิยมใช้ได้นะคะคุณลูกขา..
ความจริงเมื่อก่อนเราก็มาที่นี่กันบ่อยใช้ได้ แต่พักหลังก็เว้นระยะไปเป็นปี
เพราะความกลัวเรื่องรถติดเป็นหลัก
แม่ถ่ายชั้นที่จอดรถมาให้ดู....ว่าพรีม่าจำชั้นได้ถูกต้องจริง ๆ อิอิ

วันนี้เรากลับบ้านกันดึก แต่เด็ก ๆ ก็ไม่ได้งอแงแม่กันมาก
ตามสัญญาของเราว่าแม่จะพาไปข้างนอก แต่ต้องไม่งอแงกัน
เราได้รับของฝากจากน้าแอน...มังคุดจากสวน ผลไม้ที่คุณพ่อและพรีม่าโปรดปราน
เราได้พบเพื่อนเก่า ...(ทั้งแม่และลูก)
เราได้พบเพื่อนใหม่...
เราได้สิ่งดี ๆ อะไรหลายๆ อย่างในวันนี้
เป็นอีกวันที่เรามีความสุข ร่วมกัน

บันทึกด้วยรัก...จากใจแม่...
เริ่มบันทึกวันที่ ๑๐ พ.ค.๕๑ เวลา ๑๓.๓๐ ถึง๑๕.๕๐ น.