
ช่วงนี้พี่นกลายาว....1 เดือนเต็ม อิอิ แม่เลยรับหน้าที่เป็นแจ๋วเต็มขั้น
เวลาที่จะย่องเข้าหาคอมพ์ เลยมีน้อยเต็มที...
แต่แม่บอกว่า...สู้ ๆ ค่ะ คิก ๆ
มาเริ่มสะสาง ไดฯที่ดองไว้หลายหน้ากันเลยดีกว่านะคะ อย่างเดิมนะลูกจ๋า แหะ ๆ ไม่เรียงวันที่จ้า
วันเสาร์ที่ ๒๒ มีนาคม ๒๕๕๑
วันนี้เราตระเวณไปกับน้าหมีจ้า...เริ่มต้นไปกันที่บ้านลุงรงค์แถวสนามบินน้ำ
ลุงรงค์กลับมาจากญี่ปุ่น...แม่กับน้าหมีจะได้เจอลุงเพียงปีละครั้ง หรือถ้าหากว่า
ปีไหนป้าออภรรยาลุงไปทัวร์ญี่ปุ่นแทน ลุงก็ไม่ได้กลับมา

ลุงรงค์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับแม่...แต่สนิทกับแม่เป็นพิเศษเพราะลุงเป็นพี่เลี้ยงคนแรกของแม่
ตั้งแต่ยังเล็ก ๆ ...ลุงขึ้นมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ และช่วยคุณยายดูแลแม่จ้า
กี่ปี ๆ ลุงก็ยังดูเหมือนเดิม ดูแลตัวเองดีมาก ๆ
วันนี้ลุงต้องไปหาคุณหมอที่ลุงมาลอกตาที่เป็นต้อ เราเลยนัดกันว่า
จะมาเจอกันอีกทีตอนเย็น
ศิร์ณัฐได้ของฝากจากลุงถูกใจเป็นพิเศษเป็นเซ็ตเครื่องบิน และรถบรรทุก
และรถต่างๆ ของ ANA
ของพรีม่าเป็นเลโก้ และ เป็นนาฬิกาทราย

จากบ้านลุงเราไปดูคอนโดที่น้าหมีสนใจจะซื้อกันหลายที่เลย...
มีน่าสนใจหลายที่ ทั้งที่ใกล้ออฟฟิศ และทั้งที่ราคาไม่แพง...
แต่ที่น่าสนใจสุดกลับเป็นที่สุดท้าย อิอิ ฌ็องเซลิเซ่


สองพี่น้องช่วยกันรื้อ ช่วยกันป่วน อิอิ

น้าหมีอยากแยกมาอยู่คนเดียวอย่างเคย...อิอิ ได้ใช้ชีวิตส่วนตัวเต็มที่หน่อย
เหตุผลหลัก ๆ นอกจากเรื่องความเป็นส่วนตัวแล้ว คือระยะทางจากบ้านเราไปออฟฟิศน้าหมี
ที่ไกลเหลือเกิน ไปกลับวันละร้อยกว่าโล...แม้ว่าจะเป็นเส้นทางที่รถไม่ติดมาก ใช้เวลาประมาณ1 ชั่วโมง แต่ก็เหนื่อย อีกอย่างในวันทำงานน้าหมีทำงานกลับมืด ๆ ทุกวัน
แม่ก็เข้าใจจุดนี้...น้าหมีบอกว่า เสาร์-อาทิตย์ก็มาเจอหลาน ๆ เหมือนเดิม
หรือจะให้หลาน ๆ เปลี่ยนบรรยากาศไปนอนเล่นที่คอนโดน้าหมีก็ได้...

หลังจากเสร็จการทัวร์หาคอนโดน้าหมี...เราก็ไปยังสถานที่นัดหมายจ้า

ร้านขายดีมากๆ เพราะว่าเค้ามีกุ้งเป็นตัวเรียกลูกค้า...แบบว่าเติมได้ไม่อั้น อิอิ
วันนี้เหมือนเป็นการรวมญาติ แต่จะเป็นรุ่นหลาน ๆ ซะมากกว่า
โต ๆ กันหมด บางคนจำไม่ได้ก็มี อิอิ...พรีม่ากับศิร์ณัฐเลยเป็นน้องเล็ก
ที่พี่ๆ พากันรุมล้อมเอาใจ แม่เลยสบายเลย 555

ศิร์ณัฐซ่าส์มาก วิ่งไปวิ่งมา...หายแว๊บไป...อยู่หน้าเวที 55 วิ่งกันจนหัวเปียกเหงื่อ

ก่อนกลับแม่เลยจับอาบน้ำทั้งคู่ 555 เวลาออกไปข้างนอกทั้งวันแบบนี้
แม่จะเตรียมชุดนอนกับผ้าเช็ดตัวไปให้ลูกอยู่แล้ว เพราะว่า ขากลับเด็ก ๆจะหลับกันในรถ แล้วแม่ก็ไม่อยากปลุกขึ้นมาอาบน้ำ...ปกติจะเช็ดตัว แล้วเปลี่ยนชุดนอน
ทีนี้ โชคดีตรงที่ห้องน้ำที่นี่กว้างมาก แล้วมีอ่างที่เค้าทำต่างหากไว้สำหรับให้อาเจียร
ซึ่งสะอาดเอี่ยมมาก แม่เลยให้ลูก ๆ ลงไปยืนคนละอ่างแล้วเปิดน้ำเช็ดตัวกันแบบเปียก ๆ เลย
ลูกแม่เลยตัวเอี่ยมอ่องนั่งรถกลับบ้านกันสบายตัวเลย

วันจันทร์ที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๕๑
วันนี้พี่นกไม่อยู่แล้ว...แม่ ๆ เลยวุ่นแต่เช้าเลยค๊าบบบ
ลูก ๆ ก็เลยได้อานิสงค์ช่วยกันทำงานแต่เช้าค๊าบบบบ
พี่พรีม่าน่ารักมากวันนี้ ระหว่างแม่ทำงานบ้านก็ชวนน้องเล่นกันพลางๆ
แดดจ้ามาก ๆ วันนี้ คุณนายตื่นสายที่บ้านเราเลยบานแฉ่งแข่งกันออกสีสวยงาม
ระหว่างวันแม่เลยคว้ากล้องมาส่องซะหน่อย อิอิ

ได้นางแบบตัวน้อย ๆ มาเป็นนางแบบให้จ้า

นางแบบเริ่มเบื่อแระ เมื่อไหร่แม่จะเลิกถ่ายซะที

อ่ะ หันมาถ่ายนายแบบมั่งก็ได้ เอาไม้มะยมมาเล่น คิก ๆ เข้าทางแม่มาก ๆ
เลยขู่ว่าถ้าดื้อจะจับตีก้นด้วยไม้มะยม...ศิร์ณัฐถามว่า "ตีได้เหรอ" 555
อยากลองของ ซะแระเจ้าเหม่ง อิอิ


แต่ว่านายแบบไม่ถนัดมองกล้องนะ...อยากถ่าย ต้องวิ่งตามถ่ายเอา หุหุ

พี่ท่านเคลื่อนไหวตลอดค๊าบบบบ อ่ะ ไปสอยมะม่วงมาอีกแระ อิอิ

พรีม่าชมนก ชมไม้....ชมดอกไม้....

แล้วก็เล่านิทาน...(พูดคนเดียว) อย่างโน้นอย่างนี้...แล้วก็ลงไปนอนเล่นที่สนามหญ้า หุหุ
อารมณ์แบบว่า ลั้นลา มากเลยคุณลูกสาว....
ที่อยู่ในมือ คือหนูสีชมพู (เห็นแล้วคิดถึงเจ้าแชมป์ของน้องหลิงหลิง ลูกน้าเปิ้ลจัง อิอิ)
เป็นตัวละครเอกวันนี้ เธอแต่งเรื่องเกี่ยวกับหนูตัวนี้...ว่าอะไรยังไงบ้าง
แม่ก็ฟังไม่ค่อยถนัดเลยจ้า เพราะแค่ถ่ายภาพมาได้นี่ก็สุดยอดแล้ว 55
บางภาพ ตากผ้าไปถ่ายรูปไป...บางภาพรดน้ำต้นไม้ไป ถ่ายรูปไป 55
เรื่องจริงนะเนี่ย...ใครจะว่าบ้าป่าวเนี่ย เอิ๊ก ๆ
