วันอาทิตย์ที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๕๑
วันนี้ฤกษ์ดี เป็นงานแต่งงาน ของน้าผึ้งจ้า

น้าผึ้งเป็นเพื่อนร่วมห้องแม่สมัยเรียนที่มหาลัยฯ ที่สนิทกันมาก ๆ
แต่อายุน้อยกว่าแม่ 6ปี เลยเรียกแม่ว่าพี่ บางทีก็เรียก เจ๊ อิอิ

เจ้าบ่าวของน้าผึ้ง...เป็นเพื่อนร่วมงาน..หล่อเชียว
ขออวยพรให้ผึ้งน้องรัก...มีความสุขในชีวิตการแต่งงาน นะจ๊ะ

ตอนเช้าเราไปกันที่โรงแรมอเล็กซานเดอร์ แถวหัวหมากใกล้ ๆ แยกลำสาลี
ศิร์ณัฐป่วนเล็กน้อย แม่เลยให้ไปเดินเล่นกับพี่นก...พรีม่าอยู่ในงานกับแม่

งานเลี้ยงตอนเช้า เป็นพิธีหมั้น และ ทำบุญเลี้ยงพระ และต่อด้วยรดน้ำอวยพรคู่บ่าวสาว

ได้เจอคุณพ่อคุณแม่น้าผึ้งยังแข็งแรงทั้งคู่ (ใจดีมาก ๆ ) ทั้ง2ท่านดีใจที่ได้เจอพวกเรา
ตอนสมัยเรียน คุณพ่อคุณแม่ยกบ้านอีกหลัง ที่ว่าง ๆ อยู่ ให้พวกเราไปใช้ กินอยู่หลับนอน
ตลอดช่วงใกล้สอบ และระหว่างสอบ...เลยทำให้พวกเราสนิทกับครอบครัวนี้มาก

ป้าส้ม...พี่สาวน้าผึ้ง คุณยาย(พี่สาวคุณแม่น้าผึ้ง) และน้าขิม
น้าขิม เป็นอีกคนในกลุ่มเพื่อนซี้ อิอิ

เสร็จพิธีช่วงเช้า ก็มีเลี้ยงอาหารง่าย ๆพอดีเป็นมื้อเที่ยง
ได้หม่ำก๋วยเตี๋ยวอร่อยมาก ๆ ที่โรงแรมกัน
ตอนแรกแม่ยังไม่แน่ใจว่าจะอยู่ร่วมงานตอนเย็นได้หรือเปล่า
เพราะเกรงว่าจะดึกไปสำหรับเด็ก ๆ สรุป เพราะเหตุผลหลาย ๆ อย่างคุยกับน้าขิม
แล้วสรุปว่าจะมาร่วมงานตอนค่ำอีกที ระหว่างเวลาที่มีช่วงบ่ายก็แว๊บไปพักผ่อนที่คอนโดน้าขิมกัน

ศิร์ณัฐแบตหมด...หลับพักผ่อน พี่พรีม่าเริงร่าอยู่กับเกมวี อิอิ

แล้วพรีม่าก็ไปเสริมสวยกับน้าขิม แม่อยู่เฝ้าคอนโด ระหว่างนั้นศิร์ณัฐตื่นมาก็อาบน้ำ
เปลี่ยนเสื้อผ้ากันแม่ลูก
พรีม่ากลับจากทำผมกับน้าขิม แม่เลยถ่ายรูปไว้นิดหน่อย
เค้าทำผมข้างหน้าของพรีม่าเหมือนผู้ใหญ่เลยใส่เจลกากเพชรสีทอง
ที่พรีม่าชอบเหลือเกินร่ำร้องให้แม่ไปหาซื้อมาใส่ให้...แต่หลังจากงานฯ
แม่รู้ว่ามันล้างออกยากมาก สระผมพรีม่าสองครั้ง กากเพชรถึงจะหมดไป
คำตอบสำหรับเรื่องนี้ก็คือ พรีม่าอดค๊าบบท่าน อิอิ


แม่ลูกได้ถ่ายภาพกันเล็กน้อย



งานเลี้ยงตอนกลางคืน
พรีม่าหน้าบูด เพราะเพิ่งหลับไปในรถได้ ๑๐ นาที


คู่น้าขิมกับลุงธีระชัย


ระหว่างงานเลี้ยง แม่ก็ไม่สามารถเก็บภาพได้ อิอิ เพราะต้องคอยดูแลลูก ๆ
เราเลือกนั่งโต๊ะด้านหลัง เพราะเกรงเด็ก ๆ จะรบกวนแขกท่านอื่น ๆ
มีฉายสไลด์ ตั้งแต่เจ้าบ่าวเจ้าสาวเป็นเด็ก จนกระทั่งได้มาเจอกัน...
ระหว่างเรียนก็มีภาพแม่กับน้าขิมไปปรากฏหน้าจอเป็นระยะ
ให้พรีม่าดู พรีม่าก็จำไม่ได้ หาแม่ไม่เจอ 555


จากงานในวันนี้ แม่ได้เพื่อนที่ห่างหายกันไปนานกลับมา 2 คน
น้าขิม ให้สมุดสติกเกอร์เล็ก ๆ ที่เก็บรูปพวกเราที่ถ่ายไว้ด้วยกัน
น้าขิมบอกว่า เรามีกันคนละเล่ม เล่มนี้เป็นของแม่ (ขอบคุณที่น้าขิมเก็บไว้ให้)
จำได้ว่าภาพในสมุดสติกเกอร์เป็นช่วงที่เราเรียนจบกันแล้วต่างก็แยกย้ายไปทำงาน
นัดเจอกันที ก็วิ่งเข้าตู้555 ถ่ายสติกเกอร์กัน...เพราะสมัยนั้นมือถือที่จะถ่ายภาพได้
อาจจะมี แต่คงแพงมาก ๆ แม่กับเพื่อน ๆ ไม่มีใครมีเลย



พรีม่าดูภาพแม่แล้วหัวเราะใหญ่...ถามโน่นนี่เป็นการใหญ่ทำไมตอนนั้นแม่ผอม
ทำไมแม่ใส่แว่น...บลา ๆ ๆ ๆ

ช่วง 10 ปี มานี่ แม่เปลี่ยนไปมากจริงๆ ...ทั้งรูปร่าง...และหน้าตา อิอิ


time change.... people change
but
our friendship continue!

สำหรับ "เพื่อน" เวลาจะเปลี่ยนไปยังไง..
กายห่างกันแค่ไหน แต่ใจของเราก็ยังคงใกล้กันเสมอ...
คิดถึง"เพื่อนๆ" เสมอจ้า

ก่อนมีพรีม่า อิอิ 6 ปีที่แล้ว...บัตรประชาชนยังสวยกว่าตัวจริง(ตอนนี้) 555

พรีม่า 1 ขวบ แม่ 35

ปล. ไดฯวันนี้ แม่ขอใช้พื้นที่ระลึกความหลังนิดนึงนะลูก อิอิ
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยียนไดฯนะคะ ถ้าสะดวกก็คอมเม้นท์ไว้นะคะ
ไม่สะดวกไม่เป็นไรค่ะ ..ยังไงก็ดีใจที่แวะมาหากันค่ะ
ขอโทษด้วยถ้าช่วงนี้แวะไปหาได้ไม่ทั่วถึงนะคะ เวลามีน้อยจริงๆ ค่ะ
บันทึกด้วยรัก...จากใจแม่..
บันทึกเมื่อ วันอาทิตย์ที่ ๓๐ มีนาคม ๒๕๕๑ เวลา ๑๑.๔๕ - ๓๑ มี.ค.๑๓.๒๕ น.