วันพฤหัสบดีที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
ไดฯ หน้าเมื่อวาน ด้วยความโก๊ะของแม่...เลยบอกว่าพรีมาใกล้สอบ
ความจริงคือพรีม่าสอบวันแรกเมื่อวานคือวันพุธที่๒๗ ก.พ.๕๑ จ้า
มาต่อของวันนี้กันนะคะ
วันนี้ช่างมาทำกระบะหน้าบ้านเราต่อ...หลังจากที่เมื่อวันอังคารทุบปูนออกไปแล้ว
และทำกระบะฝั่งทางซ้ายไว้เกือบเสร็จ แต่ช่างฯเจ็บตาเลยเบี้ยวไป 1 วัน
วันนี้มาทำต่อจ้า ฝั่งซ้ายลงสุพรรณิการ์ 3 ต้น (ต้นยังผอมแกร็นอยู่เลยจ้าลงดินแล้วคงดีขึ้นเนอะ)
ฝั่งขวา แต่ก่อนเป็นที่วางกระถางโมกข์....แม่ก็จะปลูกโมกข์เป็นแนวนี่แหละ
แต่ไม่เอาโมกข์ในกระถางนี้ลง ไปขุดโมกที่อยู่ใต้ต้นมะม่วงมาลง เพราะอยู่ตรงโน้น
เค้าก็ไม่สวย ไม่ค่อยได้โดนแดดเลย

เสร็จแล้วออกมาหน้าตาแบบนี้

แม่ไปรับศิร์ณัฐแล้วแวะที่ท๊อปส์ น้าสารับพี่พรีม่ามาให้ มาเจอกันที่นี่
เด็ก ๆ หม่ำก๋วยเตี๋ยวน้ำกันได้เยอะเหมือนกัน
ระหว่างนั้นมีคนตาบอดมาร้องเพลงขอเงิน พรีม่ารีบหันมาขอตังค์แม่...
น้าสากับแม่ก็เลยให้เหรียญพรีม่ากับไตเติ้ลหย่อนลงในถ้วยให้เค้าไป
ขออภัยที่ไม่ได้ทำภาพหน้าเบลอนะคะ

หนุ่มน้อยร้องไห้ทำไมเนี่ย แม่จำไม่ได้แระ พักนี้ มีน้ำตาตลอด...อะไรไม่ได้ดั่งใจก็ร้องไห้
มาเจอแม่โหด ๆ ไม่ค่อยตามใจอีก...หนุ่มน้อยเลยเสียน้ำตาประจำ


วันศุกร์ที่ ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเรียนการสอน ของทั้งโรงเรียนพรีม่า และโรงเรียนศิร์ณัฐ
ทั้งสองที่ มีจดหมายมาแจ้งผู้ปกครองก่อนหน้านั้นแล้วว่าให้นำของกินเล็ก ๆ น้อย ๆ
ไปสำหรับเด็ก ๆ ทานกับเพื่อน ๆ ในห้องเรียน ซึ่งแม่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อวาน
วันนี้ตอนเช้าแม่ก็เอาใส้กรอกทั้งหมูและไก่ นึ่งใส่กล่องให้ลูก ๆ พร้อมคุ๊กกี้ให้ลูก ๆ คนละเซตจ้า

กล่องสีชมพูของศิร์ณัฐนะครับ...กล่องเล็กกว่า เพราะนักเรียนน้อยกว่าห้องพี่พรีม่าค๊าบบบ

ตอนบ่าย พ่อโทร.มาว่าจะไปรับศิร์ณัฐเอง...โชคดีไป แม่เลยแยกไปรับพรีม่า
เพราะวันนี้สอบวันสุดท้าย จะเลิกเร็วคือบ่าย 3 ไม่งั้นพรีม่าคงต้องรอแม่นาน
แม่เตรียมของ "แทนคำขอบคุณ" ไปให้มิสทั้ง 3 คน ที่ดูแลพรีม่าตลอด 1 ปีที่ผ่านมา
ก่อนกลับเห็นครูใหญ่กำลังจัดบอร์ดอยู่กับมิสคนอื่นๆ ...เลยแวะดูซะหน่อย
นั่นแน่...หน้าคุ้น ๆ นะ ใครเอ่ย...พรีม่ารีบวิ่งไปเอามือชี้ ๆ "แม่ ๆ...นี่แม่กับหนูนี่นา"

ทางโรงเรียนจัดบอร์ด แนะนำสถานศึกษา
ทีนี้ ในส่วนของหัวข้อ "ผู้ปกครองมีส่วนร่วมในการศึกษา"
มีรูปแม่ ที่เข้าไปมีส่วนในกิจกรรมต่าง ๆในปีที่ผ่านมา เช่น เล่านิทาน...สาธิตการทำกระทง ฯลฯ
เลยมีภาพแม่กับพรีม่ามาติดบอร์ดกะเค้าด้วย อิอิ

ช่วงเย็นวันนี้เหม่งน้อยเป็นเด็กดอยครับ...อภินันทนาการชุดสุดหล่อจากน้ามดคนสวยครับ
ขอบคุณมากครับน้ามด....ป๋มต้องขี่ช้างด้วยเพื่อให้สมกับเป็นเด็กดอยครับ อิอิ


อ่ะ ไปเดินเล่นในสนามหญ้ากับแม่ดีกว่า


มะม่วงสุกหลายลูกแล้ว...เราสอยมะม่วงกันครับ บางลูกห้อยมาต่ำขนาดที่ศิร์ณัฐ
สามารถเก็บได้เลย หรือ บางลูก เขย่งหน่อยก็เก็บได้แล้ว
แต่แม่ก็ไม่ได้ให้ลูกเก็บเองหรอกนะครับ...เพราะกลัวยางมันจะกัดมือ
แค่ให้ลองเขย่งดูความพยายามครับ อิอิ
นั่งนับดูจิ๊...ได้หลายลูกเลยวันนี้ อันนี้เฉพาะของต้นนี้เนอะ

สุดท้ายก็ร้องไห้จนได้ เพราะแม่ขัดใจไม่ให้เก็บมะม่วงต่อนี่แหละครับ
(ก็เราสอยกันเสร็จแล้ว และยุงมันเริ่มมาอ่ะครับลูก)
ต้องให้พ่อปลอบ เพราะแม่ไม่ยอมตามใจป๋มครับ

ข้างฝ่ายพี่พรีม่า คนสวยเค้าไม่ลุยอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ เค้าไปหาผ้าผูกเสื้อแม่มาเล่น
รัดส่วนต่าง ๆ เป็นเรื่องเป็นราวไปเรื่อย อิอิ

แล้วก็มานั่งแอ๊คชั่นให้แม่ถ่ายรูปคู่กับมะม่วง ไม่เหนื่อย ไม่เสียน้ำตาด้วยค่ะ คิก ๆ
มื้อเย็นของหนู ๆ วันนี้ แม่เอาไข่นกกระทาที่เหลือเมื่อวานมาทำเมนูเส้นอุด้งให้เด็ก ๆ ต่อจ้า

ก่อนนอน เหม่งเล่นครีมทาขาของตัวเอง...คาลาดริล ที่พ่อซื้อมาให้...ฝามันเปิดได้ง่าย
ก่อนใส่เสื้อผ้าแม่ทาให้ไปรอบนึงแล้ว แต่พอแม่ออกมาข้างนอก ให้ดูการ์ตูนกันสองคนพี่น้อง
แป๊บนึง...พรีม่ารีบวิ่งออกมาฟ้องแม่ ว่าศิร์ณัฐเล่นครีม แม่เลยเข้าไป พร้อมกล้อง 55


บันทึกด้วยรักจากใจ..แม่..
บันทึกเมื่อ วันเสาร์ที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๕๑ เวลา ๑๑.๑๕ -๑๒.๒๐ น.